Contact
Agenda

Muziek

Door Maurice van Dijk
De aandachtacademie, Uitgeverij Douane

Arie’s various artists and composers

Zelden zo’n eclectische platenverzameling gezien of beter gezegd gehoord. En voor degene die al meteen enige ironie in deze constatering denken te bespeuren, die is er niet. De platenverzameling is een grote ontdekkingstocht. Platenkast kan je het trouwens niet noemen want zijn hele huiskamer en werkkamer zijn zwanger van de fonografische werkjes. Het slaapvertrek is een voor vele onneembaar bastion maar wellicht dat zich daar ook nog het een en ander bevindt.

In zijn verzameling wordt je meegesleept van het een naar het andere werelddeel, begint de tijd een aantal eeuwen terug en eindigt ergens in het einde van de 20e eeuw. Want het moet gezegd, de collectie blinkt niet uit in vernieuwing. Maar dat is slechts een detail ten opzichte van de veelheid en variatie in alles wat er verder rest.

Zijn voorkeur voor de Stones maakt hem onmiskenbaar een kind van z’n tijd. We mogen aannemen dat hij aan de gelukkige kant stond van fans die niets of in elke geval een stuk minder moesten hebben van die Britse prutsers die een stel geile wijven uit Blokker het hoofd op hol wisten brengen. Blokker of all places, ergens in een keurige boerenschuur waar daarvoor nog de bollen waren gepelt. Dat staat toch in de schaduw van een volledig afgerost Kuhrhaus.

In het late kielzog van deze illustere band een poster van Lou Reed. Een bezoek aan de cd-speelplaats van Arie kan niet zonder een blik op een vergeeld postertje van deze pre-punk-junk die ergens aan een speaker is bevestigd. Hij trakteert zijn bezoek trouwens nauwelijks op de vermakelijke tonen van deze New Yorker.

Geen hond die weet waar het over gaat maar een avond muziek bij Arie gaat niet voorbij zonder minstens 1 keer naar Russische popmuziek te hebben geluisterd. De simultane vertaling maakt dat je in elk geval begrijpt waar het over gaat. Omdat je bij een deskundige op het gebied van Russische taal en letterkunde op bezoek bent begrijp je de passie voor wat hij zelf graag noemt Ruskie Rock. Anders zou je met zeer gefronste wenkbrauwen het pand verlaten.

De reis houdt niet op bij het koude oosten. Even gemakkelijk schakelt Arie over naar de warme Afrikaanse woestijn. Niet prominent, wel veel gedraaid zijn de cd’s met Ethiopische jazz. Of zo je wilt, rastajazz. Op een onbewaakt moment wordt je geraakt door de melancholische swing gecombineerd met opzwepende ritmes waarbij je met moeite het lijf stil weet te houden.

Van Afrika terug naar de Mississippi-delta en alles wat dat weer heeft voortgebracht, de jazz. Zijn collectie bevat zoals hij dat zelf noemt een flinke hoeveelheid “blauwe nootjes” maar ook nog veel meer klassiekers die de jazz heeft voortgebracht.

Hoe later op de avond, hoe schoner het volk, en de muziek. Wanneer de meeste gasten zijn verdwenen en er een moment van introspectie wordt ingebouwd komen de klassieke werken op tafel. Een onaflatende stroom van bekende en minder bekende componisten kan in de lade van de cd-speler verdwijnen om zoals hij dat zelf zo mooi noemt “troostrijke muziek” voort te brengen. Natuurlijk ontbreken hier de Russen eveneens niet maar dat valt nauwelijks op.

Wanneer je de blik even laat afglijden van de cd-collectie naar de boekenplank aan de andere kant van de kamer dan wordt een groot deel van de boeken bewaakt door een rij van poortwachters in de vorm van cd-boxen. Je kan maar compleet willen zijn. En dat lukt per boekenplank zeer goed. De Callas naast de Deep Delta Blues toe andere onuitspreekbare klassieke en moderne namen.

Wanneer je denkt een redelijk beeld te hebben van deze overtuigende collectie dan wacht daar nog de werkkamer waar de gehele jaren ’80 en meer zijn opgestapeld tussen nog meer boeken. Mooie popmuziek, met als hoogtepunt of toch niet verzamelde werken van onder meer Rod Stewart en andere gevierde artiesten en eendagsvliegen uit vervlogen tijden.

Oh ja, het muziekavontuur wordt altijd spannend gemaakt door lege doosjes en stapels losse cd’s. Zet iets op en je beleeft iets onverwachts. Deze collectie vraagt ook helemaal niet om structuur, ga er voor en zie wat de avond ons brengt.

top